شده گل باشی ....

شده عاشق شده باشی و ندانی درد فراق
شده گل باشی و ز باغبان نگیری سراغ ....
و نه این فقط، بلکه ما نیز که نوبر روح را یافته‌ایم، در خود آه می‌کشیم در انتظار پسرخواندگی یعنی خلاصی جسم خود.