۱۳۹۶ فروردین ۱۵, سه‌شنبه

فرازی از موعظه کشیش سوریک عزیز


 فرار از خداوند به کجا؟ شما کجا می خواهید فرار کنید؟به کجا می خواهید پناه ببرید؟به کدام مملکت،به کدام کشور،به کدام کره؟
که او آنجا نباشد؟!
آیا می توان مدام فرار کرد،مدام گریخت،از چه فرار می کنید؟
 برای چه گریزان هستید،به بن بست رسیده اید، دیگر تصمیم گیری نمی توانید بکنید،زیر فشارهای عجیب قرار گرفته اید؟
هرکس می آید،چیزی به ما می گوید،هرکس می آید از ما چیزی می خواهد.
هرکس طوری ما را نصیحت می کند،و هرگز کارما درست نمی شود.
مجبورید بگریزید،فرار کنید.
 و به هرسمت می روید فایده ای ندارد. مثل مرغی در قفس، رهائید می پرید؛ اما در احاطه میله های قفس هیچ فایده ای ندارد. هیچ راه گریزی نیست.هیچ راه برکتی نیست.
از روی خدا به کجا فرار کنید،کجا بگریزید که جای امنی باشد؟.
 اتفاقا باید به این باور برسید،که خطای شما همین جاست؛که از حضور خدا فرار می کنید وفراموش می کنید. جایی که می توان در آن امنیت یافت؛ همانا حضور همین خداوند است

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر